Mikrokapsułkowanie a otoczka kapsułki: co chroni bakterie i jak przechowywać probiotyk

Dwie warstwy, dwa różne zadania

Kiedy czytasz „podwójna ochrona" na opakowaniu probiotyku, chodzi zwykle o dwie osobne technologie, które łatwo pomylić.

Mikrokapsułkowanie dotyczy samych bakterii. Komórki albo ich skupiska zamyka się w powłoce, która ma je chronić w określonych warunkach: przed wilgocią i tlenem w czasie przechowywania, przed kwasem w żołądku po połknięciu. Na etykiecie ATHLECOR Probiotics składnik nazywa się „mikrokapsułkowany kompleks kultur bakterii". Materiał powłoki i sposób jej wykonania nie są podane, bo to informacja producenta surowca.

Otoczka dojelitowa dotyczy całej kapsułki. Według etykiety to hydroksypropylometyloceluloza (HPMC) z gumą gellan jako substancją żelującą. Taka otoczka jest projektowana tak, żeby nie rozpuścić się w kwaśnym żołądku i uwolnić zawartość dopiero w jelicie, gdzie pH jest wyższe.

Rozróżnienie ma znaczenie, bo każda z warstw wymaga innego dowodu. Dla otoczki dojelitowej dowodem jest test rozpadu kapsułki w warunkach symulujących żołądek i jelito. Dla mikrokapsułkowania dowodem jest pomiar, ile komórek przeżywa przejście przez kwas z powłoką i bez niej. Jednego nie zastąpi się drugim.

Czego nie mamy w dokumentach

Napiszmy to jednym zdaniem, bez asekuracji: nie mamy dokumentu producenta, który pokazywałby przeżywalność tych czterech szczepów w tej powłoce w kwasie żołądkowym, ani dokumentu z liczbą komórek na koniec okresu przydatności. Sprawozdanie J.S. Hamilton dla partii AC-1.3-2602-01 (nr 357240/26/GDY) bada czystość mikrobiologiczną i metale ciężkie, nie przeżywalność szczepów. To są dwa różne badania i nie łączymy ich w jedną obietnicę.

Zdanie, że mikrokapsułkowanie „sprawia, że bakterie bezpiecznie przechodzą przez żołądek i docierają bezpośrednio do jelit”, opisuje cel technologii, nie zmierzony wynik dla tego produktu. Skuteczność zabezpieczenia wymaga danych dla konkretnej technologii i konkretnego produktu, a tych na karcie dziś nie ma. Stanowisko ISSN z 2019 roku wymaga od etykiety liczby żywych komórek na koniec terminu przydatności, i to jest dokument, o który prosimy producenta.

Dlaczego w ogóle ochrona ma znaczenie

Arkusz AIS o probiotykach opisuje probiotyki jako żywe mikroorganizmy, które „mają przetrwać drogę od ust do jelita grubego". Ten sam arkusz zwraca uwagę, że produkty na rynku miewają problem z obecnością i liczbą żywych bakterii, a poziom bakterii w suchych suplementach może w ciągu 12 miesięcy przechowywania istotnie spaść. Technologie ochrony powstały jako odpowiedź na te dwa problemy: straty w przechowywaniu i straty w żołądku.

Z tego nie wynika jednak, że każda technologia działa tak samo ani że produkt z powłoką jest z definicji lepszy. Wynika tylko, że warto pytać producenta o dane, i że my o nie pytamy.

Jak przechowywać ATHLECOR Probiotics

Według etykiety: w suchym miejscu, z dala od ciepła, bez lodówki. Po każdym użyciu zamknij opakowanie, bo wilgoć z powietrza jest tym, przed czym powłoka ma chronić najsłabiej po otwarciu słoika.

„Bez lodówki" nie znaczy „obojętne gdzie". Półka w kuchni obok kuchenki albo schowek w samochodzie latem to miejsca, w których temperatura przekracza pokojową na wiele godzin dziennie. Szafka z dala od źródeł ciepła i wilgoci jest właściwa. Lodówka nie szkodzi, ale nie jest wymagana i nie przedłuża terminu podanego na etykiecie.

Arkusz AIS rozróżnia produkty „żywe", które wymagają chłodzenia i mają trwałość 3 do 6 tygodni w 4°C, od suchych suplementów o trwałości około 12 miesięcy, w których liczba bakterii może z czasem spadać. ATHLECOR Probiotics należy do drugiej grupy. Data ważności na opakowaniu jest granicą, do której producent odpowiada za deklarowaną liczbę komórek, więc opakowanie zaczęte pod koniec terminu nie jest tym samym produktem co świeże.

W podróży słoik może jechać w bagażu bez chłodzenia. Chroń go przed bezpośrednim słońcem i nie przesypuj kapsułek do pojemnika, w którym będą nasiąkać wilgocią, na przykład razem z innymi tabletkami w organizerze na tydzień.

Czytaj również.